Energia wiatrowa

Energia wiatrowa była najwcześniej, obok spalania drewna, eksploatowaną przez człowieka energią odnawialną. W Polsce istnieją tereny, gdzie wykorzystanie wiatru jest możliwe i co najważniejsze użyteczne dla energetyki. Współcześnie stosowane turbiny wiatrowe przekształcają energię wiatrową na energię mechaniczną, która dalej zamieniana jest na elektryczną.

Za użyteczne uważa się prędkości wiatru o wartości, co najmniej 4 m/s.
W Polsce, największymi zasobami energetycznymi wiatru dysponuje przede wszystkim:

1. Pomorze
2. północno-wschodni obszar Suwalszczyzny
3. prawie cała nizinna część Polski – Wielkopolska, Mazowsze, Dolny Śląsk
4. Lubelszczyzna, Podkarpacie, Bieszczady
5. Beskid Śląski i Żywiecki

Przyczyną powstawania wiatru jest nierównomierny rozkład ciśnienia atmosferycznego nad powierzchnią ziemi, co z kolei spowodowane jest niejednakowym nagrzewaniem jej przez słońce. Prędkość wiatru, czyli przemieszczania się mas powietrza, zawiera w sobie ogromny ładunek energii, która praktycznie jest niewyczerpalna. Potencjał energetyczny wiatru odnawiany jest w wyniku stałego, nierównomiernego nagrzewania ziemi promieniami słonecznymi.